Bosna-Hersek”te 14 Şubat 1992″de başlayan iç savaşın en ünlü savaş suçlusu tıp doktoru Radovan Karadziç Belgrat”ta yakalandı.
Tarihe “Çetnik Kasabı” olarak geçen Karadziç, Saraybosna’daki devlet hastanesinin başhekimiydi. 1992″nin 1 Şubat günü aynı hastanede uzmanlık stajını yapan genç Türk doktoru bana başhekimi uzaktan göstermişti:
-Abi bu adam buradaki Sırpların önemli adamı.
Türk doktor onu “önemli adam” olarak takdim ederken, siyasi kişiliğini vurgulamıştı. İlerde bu bölgenin göreceği en büyük insan kasabı haline geleceğini asla tahmin edememişti. Savaş sırasında Bosna Sırp Birlikleri Genelkurmay Başkanı unvanıyla görev yapan Karadziç, 1995 “te Lahey” deki Uluslararası Savaş Suçları Mahkemesi tarafından “savaş suçlusu” ilan edilerek yakalanması için çağrı yapılmıştı.
Tam 13 yıl kaçtı, Belgrat”ta bir otobüsün içinde yakalandı. Kendine yeni bir kimlik edinmiş, saçını sakalı uzatıp uydurma bir öz yaşam oluşturarak alternatif tıbba yönelmişti.
Karadziç 20 bin Boşnak ve Hırvat sivilin öldürülmesinden sorumlu tutuluyor.
Şimdi yargılanacak.
Büyük bir ihtimalle de hayatının geri kalan bölümünü hapiste geçirecek.
Savaş ve savaş suçu ayrılmaz bir kardeştir. Çünkü kuralları kazananlar koyar. Kazanan her şeyi yapma hakkını kendinde görür. Nasıl olsa kendisini kimse görmeyecektir!
Ama hep böyle olmaz. Katiller, insan kasapları, tecavüzcüler, bir gün adalet önüne gelir.
Karadziç, sivil insanları öldürdüğü için savaş suçlusudur.
Bizde de 25 yıldır bir savaş sürüyor. Komutanların tanımıyla “düşük yoğunluklu bir savaş”. Ama kimse “savaş değildir” demiyor.
Bu kadar uzun süredir devam eden bir savaşta acaba bir tane bile “Karadziç” çıkmaması bizim son derece özel, insani, kimsenin kalbini ve kafasını kırmayan savaşçıları sahip olmamızla açıklanabilir mi?
Savaş sürüyor ama savaş suçu işlenmiyor!
Böyle bir şey mümkün olabilir mi?
Yüzleşmek lazım.
Radovan Karadziç”in yakalanıp yargılanması bizim siyasi ve hukuki dünyamıza böylesi bir pencere açmalı.
Yoksa Müslümanları öldüren adam yakalandı, yargılansın adalet yerini bulsun, diyerek ve kulağımızın üstüne yatarsak, insanlıktan nasibini almışlar arasına katılmaya hakkımız olmaz.
Karadziç Müslümanları öldürdüğü için değil, “insan” öldürdüğü için yargılanacak.
İnsan olabilmek için kendi Karadziçlerimizi de bulmamız gerekiyor.
Nazım ALPMAN
Kategori: Makaleler Tarih: Temmuz 25th, 2008